Την άνοιξη του 2016 βρήκα, σε μια άκρη της αυλής μου, τυλιγμένο σε μια νάυλον μισοκατεστραμένη σακούλα το σπαστό ποδήλατο μου που είχε ήδη αρχίσει να σκουριάζει αφού είχα σταματήσει να το χρησιμοποιώ για πάνω από 3 χρόνια ...
Το ποδήλατο είναι ένα Oyama Metropolitan που αγόρασα το 2006 και είχα διανύσει με αυτό λιγότερα από 60 χιλιόμετρα μέσα σε 10 χρόνια ...
Όταν το είδα σε αυτή την κατάσταση στεναχωρήθηκα και σκέφτηκα ότι πρέπει να το φτιάξω και να το ξαναχρησιμοποιήσω ...
Να το ξαναχρησιμοποιήσω αλλά πως ; Γιατί είχα σταματήσει να το χρησιμοποιώ ;
Η απάντηση ήταν ότι δεν είχα χρόνο πλέον για βόλτες και ότι οι αποστάσεις που ήθελα να διανύσω ήταν αρκετά μεγάλες και κουραστικές ...
Έτσι για λίγο καιρό αποθαρρύνθηκα, αλλά δεν σταμάτησα να σκέφτομαι τι θα κάνω με το ποδήλατο.
Μια μέρα στις αρχές Ιουνίου 2016 είδα στον δρόμο ένα παρόμοιο σπαστό ποδήλατο με ηλεκτροκίνηση και ρώτησα τον ποδηλάτη αν είναι ευχαριστημένος και πόσο το αγόρασε.
Οι απαντήσεις που μου έδωσε ήταν ότι ήταν πολύ ευχαριστημένος και το χρησιμοποιούσε καθημερινά αλλά το κόστος που μου ανέφερε, πάνω από 1000 ευρώ ...
Έτσι αφού ήδη είχα το ποδήλατο άρχισα να ψάχνω για έτοιμα κιτ στην Ελλάδα και διαπίστωσα ότι το κόστος για κάτι καλό ξεπερνούσε τα 700 ευρώ ... ή και ότι έπρεπε να κάνω και κάποιες προσθήκες μετατροπές στο ποδήλατο που κι αυτές ανέβαζαν το κόστος κατά 100 ευρώ.
Είχα αποφασίσει ότι δεν μπορώ να πληρώσω αυτά τα χρήματα και έτσι για λίγο σταμάτησα να ασχολούμαι, ώσπου έπεσα πάνω σε αυτό το βίντεο :
Ύστερα από αυτό στο μυαλό μου γυρνούσε διαρκώς η ιδέα να μετατρέψω μόνος μου το ποδήλατο μου ...
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου